Evropljani danas u prosjeku rade manje nego prije deset godina, ali razlike među državama i dalje su veoma primjetne. Prema posljednjim podacima Eurostata, prosječna radna sedmica u zemljama Evropske unije trenutno traje 35,9 sati, dok je 2014. godine iznosila oko 37 sati. Ovi podaci pokazuju da se evropsko tržište rada postepeno prilagođava modernijem načinu života, uz veći fokus na balans između posla i privatnog vremena, kao i na fleksibilnije oblike zaposlenja.
Ipak, karta Eurostata otkriva velike razlike između pojedinih dijelova Evrope. Najviše rade zaposleni u Turskoj, gdje prosječna radna sedmica traje čak 42,4 sata. Odmah iza nje nalaze se zemlje Balkana i istočne Evrope.
U Grčkoj zaposleni rade prosječno 39,6 sati sedmično, u Bugarskoj 39,5, Rumuniji 38,7, dok Bosna i Hercegovina bilježi čak 40,9 sati rada sedmično. Srbija je na 40,6 sati, Hrvatska na 37,7, a Slovenija na 38,3 sata. S druge strane, države zapadne i sjeverne Evrope imaju znatno kraće radne sedmice. Holandija prednjači sa svega 31,9 sati rada sedmično, dok Danska, Njemačka i Austrija imaju prosjek od oko 34 sata.
Podaci jasno pokazuju zanimljiv obrazac – što je država razvijenija i ekonomski jača, to zaposleni uglavnom rade manje sati. Upravo zbog toga zemlje poput Nizozemske, Danske i Njemačke imaju kraće radno vrijeme, ali istovremeno i visok životni standard te veliku produktivnost.
Posebno je zanimljivo da duže radno vrijeme ne znači nužno i veću efikasnost. Nizozemska, koja ima najkraću radnu sedmicu u Evropi, godinama se smatra jednom od najproduktivnijih ekonomija svijeta. Njihov sistem zasniva se na fleksibilnom radu, velikom broju poslova sa skraćenim radnim vremenom i većem fokusu na rezultate, a ne na broj sati provedenih u kancelariji.
Slični rezultati zabilježeni su i tokom testiranja četverodnevne radne sedmice u državama poput Islanda, Ujedinjenog Kraljevstva, Portugala i Njemačke. U mnogim slučajevima kompanije su prijavile manji nivo stresa kod zaposlenih, veće zadovoljstvo radnika, ali i jednaku ili čak veću produktivnost.
Naravno, kraće radno vrijeme nije jednako primjenjivo u svim sektorima. Prema podacima Eurostata, najduže se radi u poljoprivredi, građevinarstvu i rudarstvu, dok su najkraće radne sedmice zabilježene u obrazovanju, kulturi i umjetnosti.
Sve više evropskih država pokušava pronaći model u kojem će zaposleni raditi manje sati, ali uz veću efikasnost. Dok Balkan i dalje važi za regiju sa dugim radnim sedmicama, sjever Evrope pokazuje da kraće radno vrijeme ne mora značiti slabiju ekonomiju. Naprotiv, neke od zemalja sa najmanjim brojem radnih sati danas su među najbogatijim i najzadovoljnijim državama Evrope.
(24sata.info)